Zaburzenia lękowe
Nadmierny, trudny do kontrolowania lęk i niepokój, które zakłócają codzienne funkcjonowanie.
Zaburzenia lękowe to grupa zaburzeń, których wspólną cechą jest nadmierny, trudny do opanowania lęk i niepokój, nieproporcjonalny do rzeczywistego zagrożenia. Należą do nich między innymi zaburzenie lękowe uogólnione, lęk napadowy (napady paniki), fobie specyficzne, agorafobia oraz fobia społeczna. Lęk objawia się zarówno psychicznie — ciągłym zamartwianiem się, napięciem, rozdrażnieniem — jak i w ciele: przyspieszonym biciem serca, dusznością, drżeniem czy zawrotami głowy.
Są to najczęstsze zaburzenia psychiczne — w ciągu życia dotyczą nawet co czwartej osoby. Często zaczynają się już w młodym wieku i, nieleczone, potrafią utrzymywać się latami, ponieważ unikanie sytuacji wywołujących lęk stopniowo coraz bardziej ogranicza życie.
Zaburzenia lękowe dobrze reagują na leczenie. Psychoterapia i farmakoterapia są podobnie skuteczne, a najlepsze efekty daje często ich połączenie. O powodzeniu psychoterapii w dużej mierze decyduje relacja między pacjentem a terapeutą. Celem jest odzyskanie kontroli nad lękiem i powrót do swobodnego funkcjonowania.
Objawy pomaga łagodzić także higiena stylu życia: techniki oddechowe i relaksacyjne, regularna aktywność fizyczna, dbanie o sen oraz ograniczenie kofeiny i alkoholu, które nasilają lęk. Wartościowe jest również stopniowe, łagodne mierzenie się z unikanymi sytuacjami — najlepiej z pomocą terapeuty.